لغو و بىفايده است و چون ثمره‌اى بر جريان اين اصل متصور نيست لذا بر مبناى اين آقايان هم نمىتواند جارى شود . قلت : ثمره در جايى ظاهر مىشود كه اگر چنين كسى آن زن را طلاق احتياطى بدهد در اين صورت عقد جديد بىفايده نيست ، زيرا اگر عقد اول در احرام واقع شده بر او حرام ابد است ولى اگر بعد از احرام واقع شده ، وى زن او بوده و با اين طلاق از حبالهء نكاح او خارج شده و عقد دوم مؤثر واقع مىشود ، و چون يقين به وقوع عقد در حال احرام ندارد ، مخالفت قطعى عملى مرتكب نشده و مخالفت علمى هم بر مبناى اين آقايان مضر نيست و مىتواند با او به اين طريق ازدواج كند . ب ) اشتراط احتمال التفات حين العمل در قاعدهء فراغ : عده‌اى همچون مرحوم حاج شيخ و مرحوم آقاى سيد اسماعيل صدر و مرحوم آقاى حكيم براى عدم اشتراط احتمال التفات در حين عمل در قاعدهء فراغ به روايت حسين بن ابى العلاء تمسك نموده‌اند . متن روايت : محمّد بن يعقوب عن عدة من اصحابنا عن احمد بن محمّد عن على بن الحكم عن الحسين بن ابى العلاء قال : سألت أبا عبد الله عليه السلام عن الخاتم اذا اغتسلت قال : حوّله من مكانه و قال فى الوضوء : تديره فان نسيت حتى تقوم فى الصلاة فلا آمرك ان تعيد الصلاة « 1 » 1 - بررسى سند روايات تنها راوى مورد بحث در اين روايت حسين بن ابى العلاء است . مرحوم آقاى خويى از اين روايت تعبير به موثقه مىكنند . ولى اين تعبير به هيچ وجه صحيح نيست زيرا اگر مبناى سابق ايشان را كه رواتى كه در اسناد كامل الزيارات واقع شده‌اند را همه امامى موثق مىدانستند در نظر بگيريم ، بايد روايت را صحيحه

--> ( 1 ) وسائل ابواب الوضوء ، باب 41 ، ج 2 .